Dokumentacja fotograficzna instalacji PASJA i press release wystawy w Galerii Wyspa.
|
|
|
|
Tekst Małgorzaty Zwolickiej n/t instalacji PASJA
|
|
|
|
Postanowienie prokuratury o odebraniu artystce jej dzieła sztuki i uznaniu instalacji PASJA za dowód popełnienia przestępstwa.
|
|
|
|
Oficjalna strona domowa Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Kontratyp sztuki - pojęcie prawnicze oznacza, iż sztuka stanowi okoliczność wyłączającą bezprawność, czyli, gdy artysta tworzy sztukę, to zgodność i niezgodność z prawem jego postępowania podlega szczególnej ocenie właśnie przez wzgląd na to, że tworzy sztukę.
|
|
|
|
Projekt zmian w dwóch paragrafach KK (194, 195 i 196) dotyczących przestępstw przeciwko wolności sumienia i wyznania, wraz z uzasadnieniem, przygotowane przez Towarzystwo Humanistyczne w Warszawie.
|
|
|
|
14 grudnia 2001
Galeria Wyspa w Gdańsku, godz. 19.00, otwarcie wystawy Doroty Nieznalskiej p/t "Nowe Prace" na której została zaprezentowana instalacja z wideo p/t PASJA. Kurator: prof. Grzegorz Klaman.
18 stycznia 2002 (dwa dni przed oficjalnym terminem zamknięcia wystawy)
W dodatku lokalnym Gazety Wyborczej zostało opublikowane zdjęcie z fragmentem instalacji artykuł Anny Urbańczyk p/t "Pasja posłów, kontrowersyjna wystawa" z wypowiedziami m.in. Rektora ASP w Gdańsku, prof. J.Krechowicza, duszpasterza środowisk twórczych, ks. Niedałtowskiego oraz Prezesa
Związku Artystów Rzeźbiarzy.
Tego samego dnia, ok.godz. 12.oo
W Galerii Wyspa pojawia się ekipa telewizji TVN. Nakręcony reportaż został wyemitowany tego samego dnia w wieczornych Faktach o godz. 19.00.
19 stycznia 2002
W Galerii Wyspa pojawiają się ekipy telewizji Plus, Gdańsk, oraz fotoreporterzy PAP i innych serwisów prasowych.
20 stycznia 2002
Zakończenie wystawy zgodnie z harmonogramem. Rozpoczyna się demontaż instalacji PASJA.
W okresie pomiędzy wystawami galeria jest nieczynna dla osób postronnych.
21 stycznia 2002
Około południa do Galerii Wyspa wkracza grupa ok. 30 osób, mimo iż zostali poinformowani przez portiera, że nie ma już wystawy Doroty Nieznalskiej a w galerii trwają prace nad następną ekspozycją.
W tej grupie
byli: posłowie Ligi Polskich Rodzin Gertruda Szumska i Robert Strąk, działacze LPR m.in. Stanisław Żyła, szef lokalnej Młodzieży Wszechpolskiej Grzegorz Sielatycki, oraz dziennikarze i fotoreporterzy lokalnej prasy (Gazeta Wyborcza, Głos Wybrzeża, Dziennik Bałtycki, Super Express), radia (Radio Gdańsk), telewizji (TV Gdańsk).
Ponieważ wystawa była już zdemontowana, działacze LPR zażądali odpakowania przygotowanego do transportu stalowego krzyża, który był fragmentem instalacji (całość to aranżacja przestrzenna składająca się, oprócz obiektu w formie krzyża, z projekcji taśmy wideo i odpowiednio zaciemnionego pomieszczenia). Obecna na miejscu Dorota Nieznalska odmówiła.
Całemu zajściu towarzyszy agresja słowna i fizyczna wobec artystki ze strony polityków i działaczy LPR. Wszystko rejestrują media.
02 marca 2002
Dorota Nieznalska dostaje pierwsze wezwanie do stawienia się na Komendę Policji przy ul.Nowe Ogrody 30 w Gdańsku celem wskazania miejsca przechowywania instalacji PASJA i zrobienia dokumentacji niezbędnej do akt sprawy, oraz zarekwirowania instalacji do magazynu, gdzie zostanie zabezpieczona jako przedmiot stanowiący dowód rzeczowy popełnienia przestępstwa. (Zobacz kopie dokumentów w miejscu POSTANOWIENIE).
14 marca 2002
Przychodzi wezwanie do stawienia się w Prokuraturze Gdańsk - Południe ul. Nowe Ogrody 30 w charakterze podejrzanej w sprawie obrazy uczuć religijnych (przestępstwo z art.196 k.k.).
Prokurator mgr. Jolanta Żukowska powiadamia Dorotę Nieznalską o popełnieniu przestępstwa.
28 marca 2002
Ponowne wezwanie do Prokuratury w celu „zaznajomienia podejrzanego z aktami sprawy”. Z udostępnionych akt wynika, że oskarżenie o popełnieniu przestępstwa - obrazy uczuć religijnych, złożyły trzy osoby prywatne. Reszta, ok. dziesięć osób, to posłowie Szumska i Strąk z rodzinami, oraz działacze
LPR.
Podstawą oskarżenia były dla poszkodowanych wyłącznie informacje w prasie lub telewizji.
12 kwietnia 2002
Przychodzi zawiadomienie o przesłaniu aktu oskarżenia przeciwko Dorocie Nieznalskiej do Sądu Rejonowego IV Wydz. Karny w Gdańsku. Akt oskarżenia dotyczy popełnienia przestępstwa z art.196 k.k.
Za "obrazę uczuć religijnych innych osób, znieważenie publiczne przedmiotu czci religijnej lub miejsca przeznaczonego do publicznego wykonywania obrzędów religijnych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch".
Najpierw powołanych zostało 10 świadków w tym 9 przeciw Dorocie Nieznalskiej (wśród nich Rektor ASP w Gdańsku). Jedynym świadkiem sprzyjającym oskarżonej był najpierw prof. Grzegorz Klaman. Po trzeciej rozprawie została powołana jeszcze Aneta Szyłak.
Nie powołano biegłych, a w akcie oskarżenia zapisano, że "...artystyczny cel dzialania sprawcy nie jest wystarczający do wykluczenia znieważającego charakteru działań ze względu na ich formę..."
OSKARŻA:
Prokurator Prokuratury Rejonowej mgr. Jolanta Żukowska
BRONI:
Mec. dr Wojciech Cieślak
|
PROCES
Rozprawa pierwsza, 16 września 2002
Rozprawa druga, 18 listopada 2002
Rozprawa trzecia, 13 stycznia 2003
Rozprawa czwarta, 3 marca 2003
Rozprawa piąta, 28 kwietnia 2003
Rozprawa szósta, 2 czerwca 2003
Rozprawa siódma, 15 lipca 2003
Rozprawa ósma, 18 lipca 2003: WYROK - WINNA.
Dorota Nieznalska została skazana na karę sześciu miesięcy ograniczenia wolności polegającego na wykonywaniu nieodpłatnie kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym i pokrycie kosztów procesu w całości.
APELACJA
Rozprawa apelacyjna, 22 kwietnia 2004 oraz relacja z debatay na temat swobody wypowiedzi artystycznej w świetle obowiązującego prawa i możliwych inicjatyw ustawodawczych, zorganizowanej tego zamego dnia po procesie w Modelarni (tereny d.Stoczni Gdańskiej) przez Fundację Wyspa Progress i AICA Komisję d/s Wolności Wypowiedzi Artystycznej. Debacie towarzyszyła wystawa Doroty Nieznalskiej i projekcja pracy wideo "196 KK." (cz.3) Grzegorza Klamana z udziałem Doroty Nieznalskiej.
Rozprawa apelacyjna, 29 kwietnia 2004: WYROK - SPRAWA DO POWTÓRNEGO ROZPATRZENIA
PROCES POWTÓRNY
Rozprawa pierwsza, 26 listopada 2004 roku
Rozprawa druga, 19 stycznia 2005 roku
Rozprawa trzecia, 9 lutego 2005 roku
Rozprawa czwarta, 16 marca 2005 roku
Rozprawa piąta, 13 kwietnia 2005 roku
Rozprawa szósta, 17 czerwca 2005 roku
Rozprawa siódma, 21 czerwca 2005 roku
Rozprawa ósma, 22 czerwca 2005 roku
Rozprawa dziewiąta, 29 czerwca 2005 roku
Rozprawa dziesiąta, 5 lipca 2005 roku
Rozprawa jedenasta, 14 września 2005, godz. 9.00, sala nr 43, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30.
Trwało przesłuchiwanie świadków oskarżenia (19 osób które nic nie widziały tylko coś słyszały).
Zeznawały trzy starsze kobiety, które dowiedziały się o całej sprawie od znajomych. Twierdziły, że Dorotę Nieznalską opanował szatan....
Rozprawom towarzyszy znikome zainteresowanie mediów. Brak także zorganizowanych akcji ze strony LPR, Młodzieży Wszechpolskiej, Radia Maryja.
Rozprawa dwunasta, 7 października 2005, godz 12.00 sala nr 243, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30.
Dalsze przesłuchiwanie świadków oskarżenia, którzy nie widzieli instalacji....
Rozprawa trzynasta, 25 października 2005, godz 9.00 sala nr 243, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa czternasta, 22 listopada 2005, godz 9.00 sala nr 243, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa piętnasta, 13 grudnia 2005, godz 9.00 sala nr 243, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa szesnasta, 13 marca 2006, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa siedemnasta, 7 kwietnia 2006, godz.10:00, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa osiemnasta, 30 maja 2006,Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dziewiętnasta, 13 czerwca 2006, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta, 8 grudnia 2006, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta pierwsza, 08 stycznia 2007, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta druga, 27 lutego 2007, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta trzecia, 8 maja 2007, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta czwarta, 1 czerwca 2007, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa dwudziesta piąta, 12 czerwca 2007, Sąd Rejonowy w Gdańsku, ul.Nowe Ogrody 30
Rozprawa 16 października 2008 - Sąd dopuszcza opinie biegłych jako dowód. Zobacz postanowienia.
Rozprawa 13 maja 2009 - Sąd ogłosił że odracza rozprawę do 4 czerwca 2009, do godz. 12:00, gdyż musi sprawdzić "karalność Nieznalskiej", czyli czy była karana w trakcie trwania procesu od 2002 roku.
NIEWINNA
4 czerwca Sąd w Gdańsku uniewinnił Dorotę Nieznalską od oskarżenia o obrazę uczuć religijnych. Głownym argumentem Sądu było to, że krytyka musi być możliwa (w przeciwnym wypadku możliwe byłyby tylko wypowiedzi zwolenników).
Zobacz pisemne uzasadnienie wyroku uniewinniającego, opublikowane 16.10.2009 (23 strony).
***
7 lipca 2009 Dorota Nieznalska wygrała proces ze stowarzyszeniem Aegee z Krakowa, które użyło bez jej zgody zaprojektowanego przez nią plakatu z Manify 2005 w zapowiedzi dyskusji o sprawie Alicji Tysiąc. Ponieważ stowarzyszenie jest biedne, artystka przystała na ugode i niewielką kwotę do zapłaty przez stowarzyszenie. Zobacz plakat i wyjaśnienia organizatorów.
Dorota Nieznalska na konferencji feministycznej w Bukareszcie.
Ostatni wywiad z Dorotą Nieznalską >>> czytaj >>>
7 czerwca 2008, dyskusja w Komunie Otwock, Warszawa, ul.Lubelska. Od prawej: Krzysztof Żwirblis (organizator spotkania), Dorota Nieznalska, Grzegorz Klaman.
Mowa była - m.in. - o tym, że Dorota Nieznalska, jak i Grzegorz Klaman, nie otrzymują w Polsce dotacji na swoje projekty artystyczne. "Czarna lista" to nielegalna forma cenzury stosowana przez urzędników, którzy dzielą pieniądze publiczne.
DLATEGO:
Przy każdej okazji ZADAJMY PYTANIE urzędnikom i kandydatom do funkcji publicznych wszelkich szczebli:
CZY PANI/PAN POPARŁABY DOFINANSOWANIE SZTUKI DOROTY NIEZNALSKIJ? Albo bardziej generalnie: CZY PANI/PAN POPARŁABY DOFINANSOWANIE SZTUKI KRYTYCZNEJ?
Nieotrzymywanie/otrzymywanie publicznych pieniędzy na sztukę, która jest krytyczna wobec systemu czy spraw politycznych i społecznych to miara demokracji. Sztuka Doroty Nieznalskiej jest testem w tej kwestii (także).
***
SPRÓBUJ SAM WYROBIĆ SOBIE WŁASNE ZDANIE NA TEMAT SPRAWY DOROTY NIEZNALSKIEJ.
Informacja jest niezwykle potrzebna, gdyż wokół sprawy narosło wiele przekłamań i fałszywych wyobrażeń, co pokazały liczne rozmowy i dyskusje z przechodniami (zobacz relacje z akcji ulotkowej w miejscu poprzednich rozpraw).
Zrób akcje informacyjną w swoim mieście!!!
ULOTKA
Sztuka to nasza PASJA
informacja o procesie Doroty Nieznalskiej
Dziś odbywa się kolejna rozprawa w powtórzonym procesie.
Skutkiem atmosfery wywołanej przez LPR wokół artystki jest to, że ma ona ogromne trudności w kontynuowaniu swojej drogi artystycznej.
Artystka Dorota Nieznalska wystawiła w galerii Wyspa w Gdańsku instalację PASJA. Pojęcie instalacji w sztuce oznacza formę przestrzenną, aranżację przestrzeni trójwymiarowej (rzeczywistej), najczęściej w taki sposób by umożliwić widzowi fizyczną obecność w przestrzeni dzieła.
Instalacja PASJA składała się z projekcji filmu wideo na dużym ekranie (film przedstawiał zbliżenie twarzy ćwiczącego w siłowni mężczyzny) oraz zawieszonego w przestrzeni przed ekranem obiektu z metalu w formie krzyża (o wymiarach około 1mx1m i grubości 20 cm). Na obiekcie tym była naklejona fotografia, przedstawiająca fragment bioder i ud mężczyzny, przycięta do formy obiektu w taki sposób, że w punkcie centralnym, na przecięciu ramion krzyża, znajdował się obraz genitaliów. Przestrzeń wypełniały odgłosy ćwiczenia w siłowni.
Wystawa odbyła się na przełomie roku 2001/2002.
Grupa posłów i działaczy Ligi Polskich Rodzin i Młodzieży Wszechpolskiej uznała, że ta instalacja obraża ich uczucia religijne i złożyła doniesienie do prokuratury o popełnienie przestępstwa z artykułu 196 KK ("obraza uczuć religijnych innych osób, znieważenie publiczne przedmiotu czci religijnej lub miejsca przeznaczonego do publicznego wykonywania obrzędów religijnych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch").
Sprawa trafiła do sądu w Gdańsku w kwietniu 2002. W lipcu 2003 sąd pierwszej instancji skazał Dorotę Nieznalską na karę sześciu miesięcy ograniczenia wolności polegającego na wykonywaniu nieodpłatnie kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym i pokrycie kosztów procesu w całości. W kwietniu 2004 sąd w drugiej instancji uchylił wyrok i nakazał przeprowadzenie procesu od początku.
Powtórny proces rozpoczął się w listopadzie 2004 roku.
Uzasadniając swoją decyzję sąd apelacyjny stwierdził, m.in., że nie zostały wzięte pod uwagę wyjaśnienia oskarżonej Doroty
|
Nieznalskiej, czyli to ze konsekwentnie zaprzecza ona iż jej celem było obrażanie uczuć religijnych i że instalacja nie jest pracą dotyczącą tematyki religijnej. Według jej słów instalacja to "krytyka męskości", wzorców, wyobrażeń, stereotypów, przesądów na temat męskości funkcjonujących w naszej kulturze.
Duszpasterz środowisk artystycznych w Gdańsku, ksiądz Niedałtowski, powiedział, że dla niego rozstrzygająca jest kwestia woli - skoro artystka twierdzi że nie chciała obrażać, to należy przyjąć jej słowa.
Niestety, takiej postawy nie przyjmują politycy i działacze Ligi Polskich Rodzin. Pomimo stanowiska sądu i kościoła powtarzają, także publicznie, że celem artystki była świadoma obraza uczuć religijnych katolików. Rozpowszechnia też bardzo uproszczony opis instalacji PASJA jako przedstawienie "genitaliów na krzyżu".
Dorotę Nieznalską przedstawia się jako osobę dążącą do zyskania sławy poprzez wywołanie skandalu. Od rozpoczęcia procesu artystka nie miała żadnej wystawy indywidualnej (wystawy w Słupsku i Ostrowie Wielkopolskim zostały odwołane w ostatniej chwili).
Liga Polskich Rodzin wszystkimi siłami kreuje i podtrzymuje atmosferę skandalu. Nie zwraca przy tym uwagi iż dzieje się to kosztem rozwoju kultury w Polsce. Zastraszenie dyrektorów galerii powoduje, że nie powstaje wiele dzieł sztuki, nie odbywają się wystawy, nie są wydawane publikacje, nie są organizowane debaty, spotkania.
SPRÓBUJ SAM WYROBIĆ SOBIE WŁASNE ZDANIE NA TEMAT TEJ SPRAWY.
Informacje i reprodukcje prac Doroty Nieznalskiej na stronie:
http://www.spam.art.pl/nieznalska
|
|
Zrób akcje informacyjną w swoim mieście!!!
pobierz tekst ulotki w formacie .doc
pobierz tekst ulotki w formacie .rtf
Nowe informacje o przebiegu procesu i innych wydarzeniach wokół sprawy oskarżenia Doroty Nieznalskiej znajdziesz na tej stronie.
|
|
Bibliografia publikacji prasowych n/t zajścia w Galerii Wyspa i instalacji PASJA.
|
|
|
| List otwarty ludzi kultury i sztuki w obronie Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Uchwała Stowarzyszenia Fort Sztuki w formie listu otwartego wyrażająca zaniepokojenie sytuacją w kulturze spowodowane wytoczeniem procesu Dorocie Nieznalskiej.
|
|
|
|
|
| Performance Władysława Kaźmierczaka i Ewy Rybskiej poświęcony
sprawie oskarżenia przeciwko Dorocie Nieznalskiej.
|
|
|
Dorota Nieznalska w fotografiach Piotra Kuziwa.
|
|
|
|
Zbigniew Kaźmierczak "DWA GŁÓWNE POWODY NIETOLERANCJI" (publikowany w Zeszytach Politologicznych, 2002).
Chociaż tekst nie dotyczy wprost procesu Doroty Nieznalskiej, niemniej jest analizą filozoficzną głębokich, źródłowych, kulturowych i ludzkich, przyczyn leżących u podstaw wytoczenia oskarżenia przeciwko artystce. Tekst jest też o tyle ważny iż przykładem jakim operuje w swoich rozważaniach Zbigniew Kaźmierczak jest także sztuka współczesna (wystawa Irreligia).
Zbigniew Kaźmierczak jest doktorem filozofii, wykłada na Uniwersytecie w Białymstoku.
Wydał książkę "Friedrich Nietzsche jako odnowiciel umysłowości pierwotnej. Analiza w kontekście fenomenologii religii Gerardusa van der Leeuwa", Universitas, Kraków 2000.
Jest także autorem listu do Papieża Jana Pawła II z prośbą o odebranie tytułu świętego Tomaszowi z Akwinu, ze względu na wyrażone w jego pismach poglądy na temat kobiet.
zobacz list
|
|
|
|
"Dorota Nieznalska czeka na wyrok" - rozmowa Sebastiana Łupaka, przeprowadzona 03.03.2003, w dniu czwartej rozprawy.
Artystka, po raz pierwszy publicznie, opowiada o swoich uczuciach doznawanych w trakcie trwania procesu. Zapowiada także pokaz w marcu w Krakowie swojej nowej instalacji "Oto ciało moje", pierwszej pracy zrealizowanej po wytoczeniu oskarżenia przez Ligę Polskich Rodzin.
link do archiwum portalu Gazety Wyborczej Trójmiasto, gdzie wywiad został opublikowany
|
|
|
|
Jolanta Brach-Czaina Chrześcijańskie podstawy Europy i polski kodeks karny. Tekst drukowany w Rzeczypospolitej, 07.05.2003, pod tytułem Polska w cieniu Kościoła.
Rozważania na kanwie dwóch preambuł - konstrtucji Polskiej i projektu konstytucji zjednoczonej Europy, dla której proponuje się wzorzec polski. Jolanta Brach-Czaina rozprawia się mitami o rzekomych chrześcijańskich korzeniach Europy i rozważa niewesołe perspektywy wolności twórczości w zjednoczonej Europie poddanej dominacji wpływów kościoła katolickiego. Proces Doroty Nieznalskiej jawi się tu jako przykład modelowego zagrożenia kultury w przyszłej Europie.
Tekst to jeden z niewielu analitycznych głosów w debacie europejskiej n/t perspektyw kultury.
|
|
KOMENTARZE
PO WYROKU
|
|
List kilku profesorów wyższych uczelni, specjalistów od sztuki wsp., w obronie Doroty Nieznalskiej
|
|
|
|
List artystów i ludzi sztuki i kultury w obronie Doroty Nieznalskiej (inicjatorami listu byli Aneta Szyłak i Grzegorz Klaman, reprezentanci Fundacji Wyspa Progress).
|
|
|
|
Pierwsze reakcje w Brukseli na wyrok w sprawie Doroty Nieznalskiej. Możliwe międzynarodowe reperkusje tego wyroku dla Polski.
|
|
|
|
List - apel Władysława Frasyniuka, szefa Unii Wolności, w reakcji na wyrok w sprawie Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Tekst Wandy Nowickiej (szefowa Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny) n/t wyroku w sprawie Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Wywiad z Ks. Krzysztofem Niedałtowskim (duszpasterz śodowisk twórczych w Gdańsku), jego komentarz do wyroku w sprawie Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Wypowiedzi Zbigniewa Hołdysa zbulwersowanego wyrokiem, oraz jego apel w wspólne działanie śodowisk artystycznych w sprawie Doroty Nieznalskiej.
|
|
|
|
Komentarz Władysława Kaźmierczaka do sprawy Doroty Nieznalskiej. Zawiera ciekawą diagnozę przyczyn obecnej słabości środowiska artystycznego w Posce i w konsekwencji jego podatności na ciosy takie jak ten proces i wyrok.
|
|
|
|
Komentarz Magdy Ujmy do wyroku na Dorotę Nieznalską. Pisany z punktu widzenia kuratora i krytyka zajmującego się sztuką genderową.
|
|
|
|
Tekst Kazimierza Piotrowskiego, kuratora słynnej i mądrej wystawy "Irreligia", sytuuje wyrok na Dorotę Nieznalską w b.szerokiej perspektywie historycznej kultury i cywilizacji Zachodu, nie tracąc przy tym z pola widzenia specyficznie polskiego cywilizacyjno-kulturowego kontekstu tej sprawy, diagnozując także jej aktualny wymiar polityczny. Czyniąc wystawę "Irreligia", jej recepcję w Polsce, punktem odniesienia, sięga z jednej strony do historii sztuki polskiego modernizmu, z drugiej buduje jej ciągłość z bieżącą współczesnością.
|
|
|
|
Tekst Jana Piekarczyka, redaktora "Galois", artysty, logika i matematyka - komentuje wyrok z ciekawego punktu widzenia - jako logik żywo zaangażowany w kulturę aktualną.
|
|
|
|
Zbigniew Kaźmierczak, specjalista od filozofii F. Nietzschego, łączy swój komentarz wyroku z krytyką społeczeństwa i sposobu funkcjonowania państwa, a także całości kultury.
|
|
|
|
Monika Branicka, historyk sztuki. Tekst napisany bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku dla Art&Business. Nie został wydrukowany (poza małym fragmentem na stronie internetowej).
|
|
|
|
Agnieszka Zakrzewicz dziennikarka i krytyk sztuki, pracuje w Rzymie,autorka listu skierowanego do włoskiego środowiska artystycznego i intelektualnego.
|
|
|
|
List otwarty do włoskich profesorów wystosowany przez prof. Simonette Lux z Katedry Sztuki Współczesnej Uniwersytetu La Spienza w Rzymie i dyrektora Muzeum Laboratorium Sztuki Współczesnej przy tymże uniwersytecie.
|
|
|
|
List Alana T. Harrisona, członka Synodu Diecezjalnego Diecezji Londyńskiej i wykładowcy Brunel University, Uxbridge w Anglii, do Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego.
|
|
|
|
Agata Araszkiewicz, "Sprawa Nieznalskiej a proces Gorgonowej" - porównanie z głośnym procesem kryminalnym z lat 30 w której ważną rolę odgrywała nagonka prasowa odzwierciedlająca "głos moralnej większości", pozwala opisać i zrozumieć atmosferę jaką dziś wokół procesu Nieznalskiej tworzy prawica katolicka i związane z nią media.
|
|
|
|
Adam Kalbarczyk, "Czy sztuka może obrazić?" - analizuje okoliczności, w jakich dzieło sztuki może we wsp. kulturze stać się przyczyną obrazy uczuć.
|
|
|
|
Grzegorz Szaro rozmawia z Dorotą Nieznalską po aferze w Salzburgu. Artystka przedstawia swoje stanowisko i ocenę tej sprawy.
|
|
|
|
|
DOROTA NIEZNALSKA ukończyła Gdańską ASP w 1999 roku. Studiowała w pracowni intermedialnej prof. Grzegorza Klamana, pod którego kierunkiem wykonała pracę dyplomową p/t "Absolucja". Od 1998r współpracuje z Galerią Wyspa i Fundacją Wyspa Progress. Także w Galerii Wyspa pokazywała swoją pracę dyplomową. Według opinii prof. Klamana, Dorota Nieznalska jest wybitnie uzdolnioną artystką. prof. Klaman należy do tych pedagogów, którzy starają się pomóc w dalszej drodze twórczej swoim studentom, także gdy już opuszczą Akademię. Był też kuratorem wystawy PASJA.
Galeria Wyspa, gdzie została pokazana instalacja PASJA, była galerią Gdańskiej ASP. Znajdowała się na pierwszym piętrze w Domu Studenckim ASP przy ul.Chlebnickiej. Wystawiali w niej głównie studenci i osoby związane z Akademią, oraz zaproszeni goście.
Prof. Klaman był założycielem Galerii Wyspa i prowadził ją od 17 lat. Był także założycielem i prezesem Fundacji Wyspa Progress, organizacji pozarządowej pracującej na rzecz galerii. Pod jego kierownictwem Galeria Wyspa wypracowała pozycję ważnego ośrodka na scenie sztuki polskiej. Ogniskowała wokół siebie pracę młodych artystów gdańskich kilku pokoleń. W ogromnej mierze to dzięki działalności Galerii Wyspa i pracy prof. Klamana, Gdańsk zdobył pozycję oryginalnego i nowatorskiego artystycznie ośrodka sztuki współczesnej w Polsce, nazwanego przez krytyków Nową Szkołą Gdańską. Z działalności Galerii Wyspa wyrosła idea powołania Centrum Sztuki Współczesnej "Łaźnia" i jego koncepcja programowa.
Kontrowersja wywołana wokół instalacji PASJA spowodowała, że decyzją władz ASP z dniem 29 stycznia 2002 Galeria Wyspa została zlikwidowana.
Powstanie instalacji Doroty Nieznalskiej PASJA zostało w całości sfinansowane przez Miasto Gdańsk. Opis i projekt pracy zostały wcześniej zaakceptowane przez Adama Landowskiego, Wiceprezydenta Miasta Gdańsk i Krystynę Konieczny, Dyrektora Wydziału Spraw Społecznych w Gdańsku.
Wystawa była czynna wcześniej przez niemal miesiąc, nie wzbudzając kontrowersyjnych reakcji. 14 grudnia 2001, w dniu otwarcia, w Gazecie Wyborczej ukazała się zapowiedź wystawy (Anna Urbańczyk, „Pasja Feministyczna”). Dopiero artykuł Urbańczyk „Pasja posłów” w Gazecie Wyborczej z 18 stycznia 2002 i zrobiony w sensacyjnym tonie reportaż TVN spowodowały
zainteresowanie działaczy i posłów LPR instalacją PASJA i wystawą w Galerii Wyspa. Wszystkie wypowiedzi publikowane we wspomnianym artykule były krytyczne, czyli została złamana podstawowa zasada profesjonalizmu dziennikarskiego i zwykłej przyzwoitości nakazująca przedstawić opinie obu stron. Każdy z rozmówców cytowanych w artykule przyznał, że wystawy nie widział.
W momencie wejścia działaczy i posłów LPR wraz z dziennikarzami i fotoreporterami do pomieszczeń Galerii Wyspa, była ona nieczynna a wystawa zdemontowana. Dorota Nieznalska była w galerii, gdyż pracowała przy montażu następnej wystawy grupy młodych artystów z Niemiec. Ekipa ludzi LPR od początku zachowywała się wobec artystki bardzo agresywnie, sugerując niedwuznacznie użycie przemocy. Oświadczyli na wstępie, że przybyli tu w celu zniszczenia prac i spowodowania zamknięcia wystawy. Jeden z działaczy, dopingowany przez pozostałych członków LPR, szarpał i odpychał artystkę od
jej pracy. Powiedział, żeby nie próbowała z nim walczyć, bo on jest silniejszy. Członkowie LPR obrażali artystkę i rzucali pod jej adresem groźby. Prawdopodobnie tylko obecność dziennikarzy ocaliła Dorotę Nieznalską przed fizyczną agresją polityków i działaczy LPR. Zajście w galerii było wielokrotnie opisywane przez dziennikarzy i pokazywane w lokalnych i ogólnopolskich mediach.
Jest powszechnie przyjętym obyczajem, iż to artysta decyduje o formie publicznej ekspozycji swoich prac. Elementów większych całości, bądź prac nieukończonych, nie prezentuje się tzw. szerokiej publiczności, ew. krytykom i historykom sztuki. Tymczasem ludzie LPR nie wykazali profesjonalnego zainteresowania sztuką. Odtworzenie całości aranżacji przestrzennej instalacji PASJA na życzenie polityków było w tym momencie po prostu niemożliwe. Trudno więc dziwić się artystce, że w takich okolicznościach odmówiła dostępu do swojej pracy.
Incydent w Galerii Wyspa z 21 stycznia 2002 był jedynym bezpośrednim spotkaniem artystki z jej oskarżycielami i krytykami. Nigdy nikt z polityków, posłów, działaczy LPR, ani władz miasta Gdańsk, ani Gdańskiej ASP nie podjął dyskusji nad instalacją PASJA czy stawianymi w sztuce współczesnej problemami. Nigdy nikt nie poszukiwał zrozumienia, nie zadał artystce żadnego pytania. Ten trud pozostawiono dla prokuratora i sądu.
Wszystkie „poszkodowane osoby” złożyły zeznania na podstawie doniesień medialnych. Znaczy to, że nikt z nich wystawy nie widział. Nikt z nich nie zwrócił się także do artystki z prośbą o zaznajomienie z dokumentacją instalacji PASJA.
|
|
